Life's a beach!

Life's a beach :D

dit maal geschreven door Nonk en Brouwer, als een waar schrijversduo....

Onderweg naar Coral Bay, de parel van de Westkust voelde onze Waeco ineens wat warmpjes aan. De Carlton Dry's oftewel de koningsbiertjes lagen wat te zweten in de koelkast en ineens knipperde er een rood lampje. Ooooh wat nu?
Vreemde zaak en wel zo vervelend wanneer je een koelkast vol hebt met wereldgerechten.
Apollo gebeld en we konden onderweg in Carnarvon een pitstop maken ter reparatie, super! Daar aangekomen werden we gelukkig meteen geholpen door de lokale zeer jonge monteur die nog een jeugdpuistje uit kneep tussen het vaststellen van het probleem door. Ach zolang wij maar geholpen worden! Na 2,5 uur elkaar verveeld te hebben op een stukje gras achter de schuur in 35 graden met een haan in ons gezelschap, konden we gaan met een tevreden Ollo en een ijskoude Weaco. Geduld is een schone zaak.

De rit van Denham via Carnarvon naar Coral Bay is een pittige rit waarbij wij elkaar om de paar uur afwisselen achter het stuur. Dit is ook wel nodig want de temparaturen hier schieten per elke afgelegen kilometer omhoog.
Onderweg komen we tot de conclusie dat we te laat zijn voor de check in van de camping welke ongeveer rond de klok van vier is. 
No problemo voor dit reizigersduo want struinend door de meegeleverde catalogi van Apollo bellen we een aantal camping's af en is er nog een mooi plaatsje beschikbaar. We arriveren met de ondergaande zon door de heuvels en met wat nieuwsgierige kangoo's langs de weg. Aangezien het rond de klok van 7 is besluiten we niet veel te doen en lekker te rusten na een lange dag op weg.
Wat ons wel opvalt is de enorme luchtvochtigheid, het voelt klam aan en je kleren blijven vochtig. Mooie generale repetitie wat er voor ons staat te wachten in Azie denken we maar.

Volgende dag besluiten we Coral Bay maar eens te verkennen aangezien we in het donker aan kwamen de avond ervoor. Dat duurde wel gezegd 15 seconden, want dit toeristische oord bestaat uit 3 straatstenen. Deze parel is gebouwd puur voor de prachtige natuur en zee. Er zijn hier in de regio vele manieren om de onderwater wereld te verkennen, het Ningaloo Reef wat een van de mooiste van de wereld moet zijn. We pakken onze snorkels en proberen hier ook een graantje van mee te pikken. Nou en hoe!? We lopen het prachtige helder blauwe water en ineens zwemmen prachtig gekleurde vissen zo langs je enkels. Paar meter verder begint het koraal en maddie is helemaal in haar element. 
Volgende zelfde laken een pak, en we dobberen de hele dag in het azuurblauwe water. Aangezien het internet hier moeilijk te verkrijgen is op de campings, besluiten we in een backpackers hostel een internet sessie te houden waarbij wij ons nieuwe avontuur eens gaan uitzoeken. Uurtje later lopen we vrolijk het hostel uit want de tickets naar Bali zijn geboekt!!! Yessssss op 30 maart vliegen en arriveren we op het prachtige eiland. Maar eerst nog maar even 2 weken genieten van Ollo en australie want er staat ons nog zoveel moois te wachten, eerst volgende stap Exmouth.

Met onze airco hoofden stappen we uit en ervaren wij de intense hitte van deze stad. Met 41 graden met een strak blauwe hemel worden wij binnen 5 minuten tot in onze bilnaad zeiknat van het zweet geföhnd. Das wel even wennen.. maar gelukkig biedt het zwembad op onze fantastische camping een ware verkoeling! 
Onze weloverwogen campingplek is pal bij de ingang, 2 stappen van het zwembad en sanitaire voorzieningen, campkitchen en receptie. En zelfs een "Designated Emergency Area" aan de overkant van de straat, je weet het maar nooit hier met deze onmenselijke warme omstandigheden ;) Een uitstekende keus om alles eens goed in de gaten te houden. Met een verrekijker zit Herr Campplatz Brouwer alles nieuwsgierig te observeren (goh van wie zou die dat nou hebben, leuke kijkersvraag)
Het is gezellig op de camping, palmbomen all over en een gezellig Italiaans restaurant genaamd Pinochio waar we een zeer goede referentie over gelezen hadden in de lonely planet. 

In de omgeving van Exmouth is er 1 weg van 100 km die langs de kust door een National Park gaat en ontelbaar mooie stranden en snorkelplekken heeft, allemaal nog steeds  rondom Ningaloo Reef. Life's a beach! 
Na een heerlijke cappuccino rijden we langs Surfers Beach (waar helaas niemand aan het surfen was op dat moment) langs een scheepswrak, naar het eerste strand die ook net weer is uitgeroepen tot een van de mooist stranden van de wereld: Turqoise Bay. De naam verklapt het al, super groen blauwe zee, kraakhelder water en het koraal nog geen paar meter van de kust. WAUW!! Wij met onze snorkels weer op pad en ook hier weer allemaal kleurrijke vissen gezien, het blijft elke keer weer een verrassing wat je tegen komt. 

We besluiten 4 nachten te boeken aangezien we nog ruim in de tijd zitten door een aanpassing in onze planning en niet meer naar Karinjini gaan (wat voor 2WD ook niet geschikt blijkt!). De volgende dag zijn we naar een ander strand gegaan Lakeside, wederom een top spot voor snorkelaars. Onderwater (de enige plek waar je wilt zijn met nog steeds oplopende temperaturen van 42 graden) had je hier nog meer koraal en weer prachtig gekleurde vissen. Nadat Sem zijn snorkel er geen zin meer in had besloot ik nog een stukje verder te gaan en zag ik daar ineens een schildpad wegzwemmen, zo lief!! vervolgens was ik zo afgeleid dat ik daarna bijna verstrikt raakte in het koraal (het is er niet zo diep) en Sem nodig had om mij met instructies naar de kant te halen. Het leven van een snorkelaar gaat niet altijd over schildpadden.

Die zelfde ochtend begon het nieuwste hoofdstuk uit het boek van de dieren. Het is nog lang geen 4 oktober, maar wij noemen het dierendag. Op het moment dat we weg willen rijden ziet maddie haar haviksoog een spoor van mieren. Als een soort lemmings paraderen deze kleine stouterds door Ollo. 
Het krioelt er van, en we nemen het advies van hoofd receptie over, "Kill them all" en overhandigt ons een spuitbus. 15 minuten later, geen mieren, fles leeg en een gelukkige Ollo.

 Zoals eerder gelezen besluiten we na Lakeside beach het eerstvolgende Mangrove Bay te onderzoeken. We lopen een stukje door wat struiken en komen onderweg uiteraard een paar nieuwsgierige kangoos tegen, voordat we bij de Mangrove uitkomen. Gaaf hoe divers de natuur hier is en de stilte is soms oorverdovend. Het gebied staat bekend om zijn vele soorten vogels en had een speciale look out om de vogels in alle rust te spotten.

Dan de weg terug. Het wordt al wat later in de middag en het valt ons wel op dat er wel erg veel kangaroo's actief zijn, dit betekent erg rustig rijden want we er tellen er binnen 20 minuten al meer dan 50. 
We moeten echt uitkijken alhoewel we graag nog de sunset willen zien maar in de schemer zien we elke struik voor een kangaroo aan en met een gangetje van 40 km/uur, (waar je 100 mag) slenteren we over de onverlichte straat. 
Gelukkig geen roadkill en we halen op het nippertje de zonsondergang, werkelijk waar adembenemend mooi vanaf een heuvel met het zicht op de indische oceaan bij een vuurtoren. Snel maar terug naar de camping. Maar dan op het moment dat we tegen elkaar zeggen "Op dit laatste stukje verwachten we geen kangoo's meer" schiet er een anderhalf meter grote rode kangaroo schuin voor ollo. 
De grootste die we tot nu toe hebben gezien!!! Hij twijfelft en schrikt maar na een acute noodstop van Sem schiet hij op een haar na voor de camper langs.
Niet goed voor je hart zo'n moment, en met een slakkengang van ineens nog maar 20 km/uur de laatste 15 km terug. Een hele beleving maar we komen er zonder kleerscheuren vanaf. Pfffff, we besluiten maar niet meer rond dit tijdstip te gaan rijden. We sluiten de dag af bij Pinocchio met een heerlijke pizza en pasta. We likken onze vingers er bij af.

Laatste dagje Exmouth doen we rustig aan en genieten aan het zwembad. Nog een poging gewaagd om naar het strand te gaan, maar dit keer 42 graden doet ons snel terug gaan, het is niet uit te houden zonder een beetje wind.
We zijn toe aan wat verkoeling en de dag erop (vandaag) rijden we in 5 uur terug naar het zuiden om de dag af te sluiten en af te koelen in Carnarvon (35 graden).
Er staan nog wat nieuwe en leuke dingen te wachten op ons, terwijl we dit stuk al gereden hebben, maar meer hier over in het volgende nieuws bulletin.

Was getekend,

Sem en Mad