Cambodia

Vanuit een zeer warm Laos een update over de afgelopen 2 weken. Zoals jullie hebben gelezen was Maleisie een prachtige mix van verschillende culturen en waar het straatbeeld bepaald word door tempels, kerken en tempels. Super mooi om te zien dat dit alles goed met elkaar samen leeft. Maar wij moeten weer door naar een nieuw land en een nieuwe uitdaging onder de noemer Cambodja. We werden midden in de nacht opgehaald door de taxi en vroeg in de ochtend vliegen we alweer voor de zoveelste keer via Kuala Lumpur naar Siem Reap in Cambodja.

Cambodja is een land van uiterste, zodra we aankwamen worden we bedolven onder een warme deken van intense hitte. Het regenseizoen is in aankomst en dit betekent meteen ook de warmste periode van het jaar. De thermometer tikt bijna de 40 graden aan maar gelukkig is de luchtvochtigheid niet zo hoog waardoor het nog te doen is hahahah! Snel een 30 dagen visum gescoord op het vliegveld en zodra we buiten kwamen stond er al een kleine cambodiaan te wachten met een tuktuk, wat overigens een gratis service was van het hotel. Tuktuk´s lijken een beetje op de gouden koets, maar dan zonder goud en ros. In plaats daarvan een aangedreven houten hokje met een moped waarbij stof happen centraal stond.
De straten zijn bedolven met een dikke laag stof en een stofkapje en zonnebril zijn geen overbodige luxe, Na een kwartier komen we aan bij het hotel en vluchten snel de airco in.

Als we een uur later het centrum bekijken worden we positief verrast door een leuke mix van resto´s, barretjes, neonverlichting, tuktuk´s en mensen. Het is overweldigend maar het heeft ook wel iets. Ook hier kennen ze geen verkeersregels maar wat ons meteen opvalt is dat na 4 landen ze weer aan de rechterkant van de weg rijden, en dat dit voor ons gek genoeg weer wennen is.
We eten nog wat bij een mexicaan en proberen uiteraard wat nieuwe biertjes uit. Op dat moment zien we in de verte al wat onweer aankomen maar op het oog viel het wel mee, tot opeens de hemel open brak. Noodweer waar in Nederland kamervragen over gesteld zouden worden en Piet Paulusma in elke talkshow te zien zou zijn. Een kolkende rivier van regenwater en rioolwater dendert door de straten en de het restaurant loopt helemaal vol, wat resulteerde in mooie taferelen. Na een uur is alles weer back to normal en gaan we snel slapen.

En dan ben je ineens jarig aan de andere kant van de wereld, heel bijzonder dat ik hier mijn verjaardag ga vieren. En helemaal op de plek van een van de wereldwonderen, Angkor wat!
Angkor Wat is een van de grootste tempelcomplexen ter wereld en bestrijkt een gebied van 10 km2. Het is immens groot en je kan hier zelfs een week voor uit trekken als je alles wil zien. We besluiten het in 2 dagen te splitsen en beginnen de dag met een zonsopgang bij een van de bekendste tempels. Dit tezamen met nog 345.000 toeristen die uiteraard ook op dit lumineuze idee waren gekomen of kwamen ze mij misschien feliciteren! Gek genoeg waren ze er niet voor de tempels maar voor mijn verjaardag, mooi geregeld maddie ;). Alle gekheid op een stokkie, Angkor wat is een massale trekpleister en al snel zien we waarom. Als kind wilde ik archeoloog worden en met een nieuwsgierige insteek doorzoek ik door de tempels om mogelijk een gouden schat te vinden, je weet maar nooit!!!
6 tempels, 2 natte tshirts en een geweldige ervaring verder, stappen we de tuktuk in om terug te gaan naar het hotel. Onderweg bezoeken we nog een onderdeel van de killing fields waar we de gruwelijke gevolgen zien van de misdaden van Pol Pot en de Rode Khmer. Later hier meer over. Ik wordt nog verrast met een verjaardags taartje. Dan is het tijd voor een PARTY!!!!!!

Mijn cadeau is niet materialistisch maar een beleving en ik hou er van! Maddie neemt me mij naar een super leuk restaurant welke gerund wordt 2 Europeanen die jong volwassenen een kans geeft in de samenleving. Dit alles was overigens top secret en alles in het geheim bekokstoofd door mevrouw Nonks! Bij aankomst wordt ik al meteen gefeliciteerd en daarna ontzettend lekker gegeten en afgesloten met een taartje met een kaarsje erop! Tonnetjerond lopen we richting Pubstreet waar alle barretjes zitten, en dat heeft Siem Reap geweten. Het werd een avondje van extremen, niets was te gek. Cocktailbars, strippers, emmers voor alcoholische versnaperingen, dansen en naakt wakker worden in een tuktuk. Natuurlijk is dit verhaal niet conform de volledige waarheid en is het e.e.a. aangedikt, laten we jullie lekker gissen over wat er wel en niet gebeurd is. Een ding is zeker deze avond en stad was van ons!!

Volgende dag deel 2 van Ankor wat, en het is in onze beleving nog mooier dan de dag ervoor. Een van de tempels is zelfs ooit gebruikt geweest voor de filmset van Tombraider en we kijken onze ogen uit. We sluiten de middag af boven op een tempel gelokaliseerd op een berg met een zonsondergang. Gezien alle verjaardags activiteiten van de avond ervoor werd het wachten in de zon iets teveel waardoor onze spanningsboog bijna smolt. We stonden op het punt om weg te gaan waarna we toch besloten om te blijven, want ja je bent hier waarschijnlijk maar 1 keer in je leven. Nou het wachten werd beloond met een spectaculaire show. Een zonsondergang met onweer, regen en zoveel mooie kleuren en wolken. Kan zeker in de top 3 van zonsondergangen en we hebben er inmiddels al zoveel gezien.

En dan eindelijk weer het avontuur van onverwachte dingen. We nemen voor het eerst een nachtbus van Siem Reap naar Shianoukville in het zuiden van Cambodja. We hebben geen idee waar we in zouden belanden maar het overtrof onze stoutste verwachtingen. Vanaf het hotel worden we in een soort pickup gedrukt alwaar we 10 minuten later bij het busstation arriveren. Het is aardig druk en met geluk passen onze grote backpacks nog in een van de compartimenten. Het is een mix van 90% locals en 10% toeristen en bij het binnenkomen van de bus worden we overrompeld door een ondraaglijke geur van lokale specerijen en cambodjaanse tenenkaas. Uiteraard zitten er mensen op onze plek maar na wat handen- en stinkvoeten werk zoeken ze gelukkig vrij snel hun eigen plekje op. De bus is verdeeld over 2 verdiepingen met een soort van ligstoelen. Uiteraard zitten wij onderin en het geheel voelt claustrofobisch aan. Verstand op nul zeggen we nog tegen elkaar want slapen werd ook al een opgave. De ligstoelen zijn gefabriceerd op de korte lengte van aziatische benen en we liggen opgepropt tussen meerdere tassen. Het wegennet van cambodja is in de steden prima maar daar buiten is het een heel ander verhaal, het lijkt net gatenkaas en buiten is het een rode wolk van stof. We stoppen 2 keer voor een sanitaire stop en hier zien we voor het eerst de armoede die nog volop in het land aanwezig is. Mensen leven hier soms in onmenselijke situaties en het is zo´n groot verschil met hoe wij leven in Nederland. Na 7 uur stuiteren door de bus komen we sochtends aan in de hoofdstad van Phnom Penh. Gelukkig hadden we een rechtstreekse bus naar Shianoukville maar hier begon de eerste leugen, dit bleek helemaal niet te kloppen.
De tassen worden op straat gegooid en we moeten wachten. Geen idee waarom en wederom spreken ze geen engels en gaven ze geen antwoord op onze vragen. Vertwijfeld stappen we de bus uit om bij het kantoortje te wachten. We moesten nog eens anderhalf uur wachten op de volgende bus en ondertussen zien we meerdere bussen aankomen met backpackers die ook voorgelogen waren en samen met hun wachten we geduldig op de volgende bus. Dan kunnen we ineens vertrekken maar ho is even dat is geen luxe touringcar die ons beloofd was maar een afgetrapte minibus uit het jaar nul. Bleek dit gelukkig niet de bus te zijn maar weer een busje om ons verder te brengen naar het volgende busstation waar we na weer een uur wachten eindelijk konden vertrekken. De rit is wederom 5 uur en verloopt prima en 3 uur in de middag arriveren we in Shianoukville waar we nog net de laatste boot konden pakken naar Koh Rong, onze eindbestemming van een 17 uur durende reis. Bijna 30 uur geen slaap en volledig naar de verdoemenis  zoeken we naar een verblijf en gaan we snel naar bed. Je had erbij moeten zijn!

De komende 5 dagen besloten we op dit super mooie eiland te blijven waar de backpackers absoluut de overhand hebben en de geur van tenenkaas veranderd in de geur van maruijana.
Er is hier vrij weinig te doen behalve strand hangen en in de barretjes te chillen en leven er op dit eiland behalve backpackers ook veel zandvlooien waarbij ondergetekende meerdere keren aardig panisch van werd. Elektriciteit is hier maar een paar uur per dag beschikbaar en juist niet tijdens de nachtelijke uurtjes waarbij het gebruik van onze ventilator wel aardig wenselijk was geweest. Vervelend was wel dat ik behoorlijk verkouden was en mezelf niet zo lekker voelde, maar gelukkig was maddie er om mij te entertainen. Een van de hoogtepunten van onze reis tot nu toe was het zwemmen met plankton. Laat in de avond trekken we onze zwembikini´s aan om het lekkere warme water in te gaan. Het is fantastisch en bij elke beweging in het water zagen we honderden kleine lichtjes, met een achtergrond van hevig onweer ver in verte. De plankton geeft dus licht en maddie voelt zich als een prinses in het water. Die nacht donderen we bijna uit bed door het onweer wat blijkbaar onze kant op was gedreven. Het slaat 2 keer in en het is af en toe wel spannend, want ook dit is niet te vergelijken met onweer in Nederland. Volgende ochtend pakken we boot weer terug naar Shinoukville.

Nieuwe bestemming was Kampot op 3 uur rijden met een minibus en het is natuurlijk geen verrassing dat deze bus ook tot de nok toe gevuld was met mensen en tassen. Uitgerekend werden wij lange nederlanders achter in de bus geplaatst op de kleinste plekken en het is afzien. Het valt nog mee want we zijn inmiddels langere reistijden gewent en we kunnen er wel weer om lachen. Nog een kleine stop onderweg voordat we aankomen. Bij deze stop duurt het inmiddels wat langer, nog wat langer en we zien de chauffeur druk rondlopen en bellen. Hij probeert achter in de bus wat te repareren maar het bleef nog een raadsel wat.
Dan krijg ik ineens zijn telefoon in mijn hand gedrukt en verbaasd luister ik naar de andere kant van de lijn. In stenenkool engels probeert de man mij duidelijk te maken dat de accu leeg is en dat iedereen de bus aan moet duwen, tuurlijk joh! doen we even! hahahahaha na een poging start de bus weer en rijden we weg. Hilarisch en de hele bus kan amper zijn lach in houden.
De jonge chauffeur kijkt wat verlegen in zijn achteruitkijk spiegel voordat hij weer transformeert in Michael Schumacher.

We komen aan bij het busstation van kampot waar we uiteraard weer worden belaagd door tuktuk chauffeurs, waarbij er 1 zegt dat hij een tuktuk met airco heeft en ja dat trok mij eerlijk gezegd wel over de streep. Het bleek uiteraard zijn eigen auto en we betalen teveel voor een te klein stukje maar dan komen we aan bij een utopia, een droom, een beloning, een hotelkamer met zoveel luxe en werkende elektriciteit. Alles klopte aan deze kamer, Airco, ventilator, schoon, eigen badkamer en een fijn bed. Met als klap op de vuurpijl toiletpapier dat niet rafelde bij het afscheuren maar netjes langs het voorbedrukte lijntje!!!

Kampot ligt naast een rivier en je ziet overal nog franse invloeden in het kleine stadje. We eten die avond bij een restaurantje die de beste spareribs van cambodja maakten, 2 times award winning spareribs from cambodia. Vraag me wel af hoeveel aanbieders van spareribs er zijn maar goed het was heerlijk.
Dag erna weer lekker scooteren!!!!!! We huurden dit keer allebei een scooter en na enkele kilometer schiet mevrouw met 80 km-per uur over de straten van Kampot. We bezochten een grottenstelsel waarbij een jonge gids ons tegemoet komt lopen en zegt dat we een gids nodig hebben om naar binnen te gaan. We ruiken al een beetje onraad maar na spookverhalen over tijgers in de grotten en mensen die verdwaald waren gunnen we deze jongen wel een zakcentje. Maar hoeveel dan vragen we nog, maar dat mochten we zelf bepalen. We klimmen door de grotten en het is super leuk en de vleermuizen vliegen ons om de oren. Na een paar highlights gaan we terug en geven we de gids 1$. Toen begon hij ineens moeilijk te doen dat hij toch 2$ verdiende en dat elke toerist dat hem betaalde. Het voelt niet goed en we zeggen nog dat we zelf de prijs mochten bepalen en dat 1$ voor 10minuten niet slecht verdiend was, al helemaal niet voor cambodiaanse begrippen. Hij doet erg moeilijk en verontwaardigd, jammer dit maar deal or no deal, now or never, take it or leave it. We geven hem 1$ en schieten weg op de scooters. We rijden over kleine zandweggetjes vol met gaten naar Kep een leuk vissersplaatsje en drinken lekker wat langs de boulevard om eind van de middag weer terug te rijden naar Kampot. Super leuke ervaring en maddie doet weer oude herinneringen op naar haar gabber periode met haar cita brommertje.

Dag erna ben ik een beetje ziekjes en doen we niet veel, maar de volgende dag weer een scootertje gehuurd om te scheuren naar Bokor national park. Vreemde plek hoog in de bergen waarbij een paar oude gebouwen te bezoeken zijn waaronder een oude kerk en casino. We worden onderweg nog verrast door de inmiddels zoveelste wolkbreuk maar na een half uur kunnen weer verder. Maar wat is nog leuker dan een oud casino? Juist een nieuw casino!!! Boven op een berg in een national park komen we een super luxe resort tegen en stappen we met onze helmen het casino in en nemen we plaats aan de roulette tafel. Waarbij we onze inzet van 10$ weten te verviervoudigen naar 40$!!!!!!! WOEEEHOEEEEE!!!!!! Toch weer bijna een dagbudget gewonnen en maar goed dat maddie erbij was anders hadden we daar nog veel langer gezeten en alles verspeeld hhaha, ik ken mezelf natuurlijk wel een beetje als het op gokken aan komt!!!! We werden wel weer gek aangekeken als toeristen tussen gokkende locals maar ook hier blijkt wel weer hoe groot het verschil is tussen arm en rijk in dit land.

We komen de volgende dag alweer na bijna 2 weken in onze laatste plek van Cambodja. Wederom in Phnom Penh. En we komen aan bij het hotel, onze gevoel is meteen niet goed en dit blijkt ook te kloppen. De eerste kamer is bedolven onder de mieren en muggen en op aandringen krijgen we een nieuwe kamer waarbij ook hier de mieren in grote aantallen aanwezig waren. Na een zorgvuldige test komen we ook nog bedbugs tegen in bed en we stappen naar de receptie. Bedbugs zijn trouwens hele vervelende beestjes die je toetakelen met lelijke plekken en na het aanzien van meerdere backpackers met deze plekken zijn we aardig alert op deze beestjes die graag nestelen in matrassen.
De receptie doet er laconiek over en weigert ons geld terug te geven en we besluiten weg te gaan naar een nieuw hotel om 8 uur savonds. Lichtelijk geirriteerd en bezweet zoeken we naar een nieuwe plek waar een goede kamer vinden en betalen voor de eerste nacht.
En ja hoor net betaald en wat ziet maddie alweer lopen over tussen de lakens, 2 kakkerlakken! Kunnen jullie een beetje inschatten hoe wij ons voelde...Uiteindelijk  kregen we een nieuwe kamer welke gelukkig geen insecten had. Finally...

De laatste dag in Cambodja bezoeken we de s21 gevangenis midden in het centrum. Deze martelgevangenis is een museum geworden en zien we de gruwelijke gebeurtenissen die hier nog maar 30 jaar geleden plaats gevonden hebben. Het is niet te geloven wat hier allemaal gebeurd is onder het regime van Pol Pot. Het is zo indrukwekkend en we zijn een beetje uit onze doen. Overal foto´s van gevangenen, overledenen, marteltuig en verhalen. Vanuit deze gevangenis werden de mensen vervoerd naar de killing fields net buiten het centrum.
Hier kregen we een audiotour langs de massagraven waarbij de botresten en kledingresten nog uit de grond staken. Rillingen over onze lijf en kippenvel terwijl het 40 graden was.
Het was een lange zware dag maar erg belangrijk om te weten wat hier gebeurd is en vooral hoe dit nooit meer mag gebeuren. We leggen een bloem neer en steken wierrook aan voordat we terug naar het hotel gingen.

En dan alweer weg uit Cambodja om door te reizen naar Laos. Met de bus komen we na bijna 11 uur bij de grens waarbij even moesten wachten voordat we onze paspoorten terug kregen met de stempels. Uiteraard worden we voor een paar dollar genaaid maar we doen niet moeilijk want we het blijkt nooit hetgeen te zijn wat ze van tevoren allemaal vertellen.
Het is inmiddels aardig donker en met een minibus worden we afgezet bij de boot, waar we worden verwelkomd door een zwerm van miljoenen muggen!!!! Blegh niet zo fijn en in het pikdonker moeten we met een bootje naar onze bestemming Don Det. Tuurlijk nog 1 keer overstappen op een ander bootje en gewapend met een zaklamp komen we 10 minuten later aan op het eiland.

Volgende keer meer over Laos!!!!!
Zo dat was weer een paar uur typen, wat hebben we toch veel voor jullie over!!!
Kus !!!!!