End of the Southern loop

Almost at the end of the Southern Loop!!

And so we go on.... Inmiddels zijn we al weer meer dan 800 km verder!! Na een heerlijke koffiebreak in het stadje van Augusta waar we ons vorige verhaal even online hebben kunnen zetten, zijn we doorgereden naar The Cape Leeuwin Lighthouse waar de Indische en de Zuidelijke oceanen samen komen. Leuk om te zien maar na wat fotootjes zijn we snel weer met Ollo doorgereden naar de eindbestemming van die dag: Pemberton. Rondom dit gebied zijn veel bosrijke Nationale Parken te vinden. Leuk een beetje afwisseling met de mooie stranden tot nu toe!! En hopelijk toch ook eindelijk eens die Kangaroos spotten. Sem wordt wat ongeduldig zo onderhand....
Vol verwachting kwamen we aan het einde van de middag aan in Pemberton en zijn we direct op zoek gegaan naar een camping. De natuur is hier direct anders en daarmee kregen we ook direct te maken met onze nieuwste vrienden: super veel mega irritante grote vliegen van ruim een halve duimlengte die om je oren brommen en ook nog eens enorm steken!! Vrolijk zetten wij de stoeltjes buiten om even lekker te relaxen maar na precies 5 minuten en een enorme luchtaanval zijn we met Ollo van de camping gevlucht. Welkom in Pemberton....

Op naar de Gloucester Tree, een 58 meter hoge boom met een spiralen ladder rondom de boom die je kunt beklimmen. Spannend!! Eenmaal daar aangekomen heb ik (Nonk) eerst een verwoede poging gedaan maar na de eerste paar treden vond ik dit toch echt meer iets voor onze heldhaftige Sem Brouwer. Gelukkig kan ik me altijd verschuilen achter mijn hoogtevrees! Daar ging Sem de metalen ladder op, even leek het erop dat hij het eerste bochtje zou gaan halen maar helaas, ook hij moest vroegtijdig afhaken. Om nou je leven te riskeren voor een panoramisch uitzicht vanuit een boomhut is misschien toch niet het allerslimste idee.
Vlug naar de Big Brook Dam, een meertje midden in het Karri Forest waar we lekker in de late middag zon, zonder vliegen, kunnen relaxen. We besluiten hier te blijven en lekker te picknicken, met een heerlijke Carlton Dry (ons favo biertje hier).

46 muggenbulten verder vertrekken we de volgende ochtend met gierende banden uit Pemberton naar Beedelup National Park. De Beedelup falls zijn hier te vinden en het is een mooie wandeling langs een meer en het groene bos. In eerste instantie dachten we dat we misschien een verkeerder route hadden genomen maar helaas bleken de falls droog te liggen door de enorme droogte hier. Jammer maar de wandeling zelf was mooi en leuk dus no worries mate ;-) 
Op maar The Valley of the Giants in Walpole, een National Park met gigantische bomen en een beweegbare brug 40 meter boven de grond om je tussen de toppen van deze enorme Giants te kunnen begeven. Wauw, dit was wel erg gaaf om te doen!! Super mooie uitzichten en heel apart om zo hoog tussen de bomen te kunnen lopen. 

Diezelfde dag zijn we aangekomen in Denmark, weer dichterbij de kust. Dit is toch wel meer ons ding! En YESSSS eindelijk onderweg naar de camping zagen we de kangaroos lekker chillen in het gras. Je begrijpt Sem wilde niet meer weg :-)
We hebben Ollo na wat boodschappen te hebben gedaan neergezet op een mooie grote camping. Het is bizar hoe erg de campings verschillen van netjes en groot tot klein en niet al te fris en dat alles om en nabij dezelfde prijs! 
We zijn nog even snel gaan kijken bij het dichtstbijzijnde strand maar het was al wat later en ook wat kouder inmiddels dus zijn we lekker gaan eten en hop naar bed. De dag erna zijn we naar William Bay National Park gereden om daar de Greens Pool en de Elephant Rocks te bewonderen. De Greens Pool was onwijs mooi, door rotsen is daar een beschutte baai onstaan en het water super rustig en helder, wit zand en een groen/ blauwe zee. Eigenlijk waren we van plan om op een ander strand te gaan liggen maar toen we dit zagen wilden we niet meer weg!!  We zijn in het water de rotsen op geklommen en hebben een paar mooie visjes gespot met snorkelen. De Elephant Rocks lagen naast de Greens Pool en ook dat was gaaf om te zien. De stenen lijken inderdaad op de vorm van een olifant en liggen in het water met een fantastisch uitzicht. (voor ongeveer hetzelfde gevoel, je heb ze ook in Almere staan, langs de A6, scheelt wat km!!) Na een heerlijke dag zijn we aan het begin van de avond op kangaroo jacht gegaan. We hadden ze smiddags natuurlijk al gespot maar we wilden ze nog even van dichtbij bekijken en uiteraard op de foto zetten. Sem de kangaroo Hunter was er helemaal klaar voor dus na een half uurtje lopen zagen we ze gelukkig weer grazen in het gras maar was het net wat te ver om ze goed te kunnen fotograferen. Jammer maar hey we hebben ons best gedaan hoor!! Wat blijkt.. Terug op de camping aangekomen zitten ze gewoon op 1 meter afstand!! OKE!! Hartstikke tam ook en s'avonds sprongen ze zelfs vrolijk tussen de campers en tenten langs, hahaha!! 

Eenmaal aangekomen in Albany, rijden we direct naar de Torndirrup National Park om de Natural Bridge, the Gap en de Blowholes te zien. Alles is zo mooi hier, elke dag weer. De natuur is super divers en keer op keer veranderd onze top 3 met mooiste stranden en natuur. Daarnaast is het reizen met de camper ook echt fantastisch, je komt overal waar je wilt en hebt altijd je ' huisje' bij je. Meer dan deze 7 vierkante meter is echt niet nodig en het liefst nemen we Ollo mee naar huis!! 

Anyway, in Albany besluiten we 3 nachten te blijven. Het is een lang weekend voor de Australiërs dus ze verwachten een druk weekend met veel gezelligheid. Op zaterdag avond zijn we uit eten geweest om ons 2 jaar samenzijn te vieren en op zondag zijn we naar het tot nu toe het mooiste strand geweest (mijn nummer 1 in ieder geval): Little Beach in Two Peoples Bay. Daar aangekomen zagen we direct dolfijnen zwemmen en ze kwamen dicht langs de kustlijn, zo geweldig!! Super bounty strandje, wit zacht zand, rotsen, helder groen water EN ook nog dolfijnen, wauwie mijn dag kon niet meer stuk!! We hebben lekker de pan uit gechilled en genoten van ons laatste dagje in Albany met als afsluiter weer een lekkere barbee!!
Woehoeeeeee Love it.

Ditmaal een lange rit naar Esperance waar we veel goede verhalen over hebben gehoord, dus vol enthousiasme zijn we in 5 uur daar naar toe gereden. Eenmaal aangekomen bleek het een stuk kleiner als verwacht en langs de Esplanade (je verwacht een gezellige boulevard) lag alles open gebroken en oogde het erg industrieel. Aangekomen bij de camping zag Sem al direct dat dit helemaal niets kon zijn. Na een inspectierondje was het overduidelijk, dit was echt een bouwval, de honden lusten er nog geen brood van en hier zouden alleen maar trailer trash tokkies staan! Sterallures onder campeerders misschien? Nee echt, het leek wel een begraafplaats.. Dus Ollo weer ingestapt en met een gezellige stemming op naar de volgende camping! 

Alhoewel het stadje misschien niet geweldig is kwamen we er al snel achter dat de omgeving hier echt suuuuuuper mooi is. Genomineerd tot mooiste stranden van Australië en inderdaad, inmiddels weer een nieuwe top 3 samengesteld :-) We hebben de Great Ocean Drive bereden met onze Ollo en de mooiste uitzichten bewonderd. Echt te gek!! Helaas was het niet al te mooi weer dus een duik zat er dit keer niet in. 
Volgende ochtend zijn we naar Cape le Grand National Park gereden, ruim een uur van Esperance vandaan en daar hebben we echt midden in de natuur, tussen de dieren, naast de zee met de camper gestaan. Frenchman's Peak, een erg steile berg  midden in het park zijn we gaan beklimmen, nou ik kan je zeggen de Mount Everest was er in mijn ogen niets bij. Ontzettend steile stukken waar je toch normaal gesproken wel touwen bij zou moeten gebruiken, dit kan toch niet?! Ik zat daar tegen dat steile stuk aan te kijken en na 10 keer slikken, twijfelen, nee ik kan dit, hoogtevrees, ook ineens vrees voor uitglijden, niet meer terug kunnen en uiteraard jelly leggs. Nee Sem ik denk dat je alleen moet gaan. Na de bemoedigende woorden van Sem en mensen die terug kwamen van de berg met het verhaal dat dit ECHT het stijlste stuk was ben ik er toch voor gegaan. Letterlijk ging ik als een bevende wandelende tak met handen en voeten de berg op. Met alleen maar vooruit kijken, de bemoedigende woorden van Sem die ineens veranderde in een  Emiel Ratelband, een kleine huilbui en zenuwinzinking halverwege... heb ik de eerste 3 meter gehaald!!!! Gelukkig kan je de mensen hier op hun woord geloven en was dat inderdaad het ergste stuk. De rest van de berg viel mee en YESSSS we made it met als beloning een fantastisch uitzicht en een super voldaan gevoel!!!!

Na een actieve ochtend voelden we ons erg Lucky in Lucky Bay, hebben we Emu's gespot, verschillende soorten papegaaien en liepen de kangaroos op het strand en over de camping waar we ze konden aaien. Met Ollo pal aan zee gecampeerd was deze laatste plek langs de Zuidkust van Australie, wel een hele bijzondere...!

Op dit moment zijn we in Huyden, begonnen aan de terugweg naar Perth. In the middle of nowhere hebben we hier voor het eerst WIFI op de camping! Het blijft een land vol verrassingen ;-)

We kijken er weer naar uit om al jullie reacties te lezen, super leuk!!

Volgende keer geef ik het stokje weer graag aan mijn mede schrijver en inmiddels behoorlijk populaire Mr. Brouwer ;)

Cheers, XXXXX